“‘Έφυγε” ο θρυλικός Τάκαρος Λουκανίδης

“‘Έφυγε” ο θρυλικός Τάκαρος Λουκανίδης

Φτωχότερο είναι από σήμερα το ελληνικό ποδόσφαιρο, καθώς ένας από τους μεγαλύτερους πρεσβευτές του “έφυγε” από τη ζωή σε ηλικία 81 ετών. Ο Τάκης Λουκανίδης, ο θρύλος της Δόξας Δράμας και του Παναθηναϊκού και ένας από τους κορυφαίους και πιο πολυσύνθετους παίκτες όλων των εποχών στην χώρα μας, υπέστη έμφραγμα και απεβίωσε.

Ο βετεράνος άσος εξέπνευσε στις 06:40 το πρωί της Πέμπτης (11/1) και η κηδεία του θα γίνει την Παρασκευή (12/1) στις 15:30 στο κοιμητήριο της Κηφισιάς.

Ο Τάκης Λουκανίδης γεννήθηκε στο Παρανέστι της Δράμας το 1937 και εθεωρείτο ως ένας από τους πιο πλήρεις Έλληνες ποδοσφαιριστές. Αγωνίστηκε στην ΑΕΚ Κομοτηνής και στη Δόξα Δράμας. Ο Αντώνης Μαντζαβελάκης τον πήρε στον Παναθηναϊκό το 1962, με τον οποίο αγωνίστηκε για επτά χρόνια.

Είχε 50 συμμετοχές (13 γκολ) με τη Δόξα Δράμας. Σε 142 αγώνες στην Α΄Εθνική με τον Παναθηναϊκό σκόραρε 59 φορές και άλλες 12 στο Κύπελλο. Συμμετείχε σε 11 παιχνίδια στην Ευρώπη επιτυγχάνοντας τρία γκολ. Με τον Παναθηναϊκό κέρδισε τέσσερα πρωταθλήματα (1962, 1964, 1965, 1969) και ένα Κύπελλο (1967).

Στον Παναθηναϊκό αγωνίστηκε ως το 1969. Στο μεσοδιάστημα γνώρισε τη σύζυγό του, την Άννη, αλλά επειδή δεν τον ήθελαν οι δικοί της αναγκάστηκαν να φύγουν στη Νότια Αφρική το 1965. Έπαιξε κι εκεί σε μια ομάδα για λίγους μήνες.

Έκλεισε την καριέρα του στον Άρη Θεσσαλονίκης, με τον οποίο έπαιξε σε 45 αγώνες (8 γκολ) και κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδος το 1970. Παράλληλα, συμμετείχε σε 23 αγώνες με το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα, πετυχαίνοντας τρία γκολ.

Η πιο δύσκολη στιγμή της ζωής του ήταν όταν έχασε τον γιο του, Γιώργο, στις 10 Αυγούστου 1998 σε τροχαίο δυστύχημα. Εκείνη την περίοδο ήταν γυμναστής στην πρωινή εκπομπή του ΑΝΤ1, ”Πρωινός καφές”.

Ποιος ήταν

Ο Νεοτάκης Λουκανίδης γεννήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 1937 στο Μεσοχώρι Παρανεστίου Δράμας από αγροτική πολύτεκνη οικογένεια. Οι γονείς του ονομάζονταν Γιώργος και Χριστίνα και είχε άλλα τέσσερα αδέλφια: τον Θανάση που επίσης υπήρξε σπουδαίος ποδοσφαιριστής της Δόξας και του Ολυμπιακού, τον Χαράλαμπο, την Κωνσταντία και την Σοφία. Σε ηλικία πέντε ετών έχασε τον πατέρα του, τον οποίο κρέμασαν οι βουλγαρικές δυνάμεις κατοχής το 1942.

Από τότε η μητέρα τους έγινε και πατέρας για τα πέντε παιδιά της. Τους συμπαραστεκόταν ακόμα και στο γήπεδο, στις κερκίδες της θρυλικής Δόξας. Από το 1947 είχαν μετακομίσει στη Δράμασε ένα σπιτάκι δύο δωματίων και η μάνα του έκανε δυο δουλειές για να ζήσουν. Ωστόσο, τον μικρό Τάκη αναγκάστηκε να τον βάλει στο ορφανοτροφείο, από όπου βγήκε πτυχιούχος της Μέσης Γεωπονικής Σχολής της Κομοτηνής.

Ο Τάκης έπαιζε μπάλα στο ορφανοτροφείο της Δράμας και στη Γεωπονική μπήκε στην ομάδα της Σχολής ως τερματοφύλακας αρχικά και έπειτα ως μέσος, αμυντικός, επιθετικός… Σε όποια θέση είχε ανάγκη η ομάδα, μπορούσε να αγωνιστεί.

Υπέγραψε το πρώτο του δελτίο το 1953 στην ΑΕΚ Κομοτηνής. Τον πρότεινε ένας καθηγητής του, που ήταν στο συμβούλιο της ομάδας. Όμως, επειδή δεν σκόπευε να μείνει μόνιμα στην Κομοτηνή, έκανε συμφωνία μόλις τελειώσει τη σχολή να του επιτρέψουν να πάρει μεταγραφή στη Δόξα Δράμας. Δεν τήρησαν το λόγο τους και η μεταγραφή έγινε με επεισοδιακό τρόπο, χάρη στην επιμονή και στην ευστροφία της μητέρας του.

SUPERLEAGUE / ЁϠ- ЁӠÉḾ͉ / ˏՊMɄǓ(ĩ / (֙ԏÑVɁ: ʙӔS ́ʑՄnjS / EUROKINISSI)

Στη Δόξα Δράμας

Το 1955 υπογράφει στη Δόξα Δράμας, αλλά ένα σπάσιμο στο χέρι τον αφήνει πίσω στις προπονήσεις την πρώτη χρονιά. Τελικά με μεγάλη προσπάθεια καταφέρνει να παίξει στην πρώτη ομάδα, αν και ήταν μόλις 19 χρονών. Και τι ομάδα: Αντώνης Γεωργιάδης, Παρ. Γρηγοριάδης, Παύλος Γρηγοριάδης, Κοτρίδης, Ιωάννου, Πιστικός κι ο αδελφός του Θανάσης. Παράλληλα, πιάνει δουλειά στην Ηλεκτρική Εταιρεία της πόλης και εξασφαλίζεται επαγγελματικά.

Στα πέντε χρόνια του στη Δόξα γνωρίζει στιγμές δόξας, που παρόμοιες δεν είχε ζήσει ως τότε επαρχιακό σωματείο. Οι μαυραετοί του Βορρά φτάνουν τρεις φορές στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος. Στον τελικό του 1958 στο Στάδιο Καραϊσκάκηκατά του ουσιαστικά γηπεδούχου Ολυμπιακού αγωνίζεται και ο Τάκης. Χάνουν με 1-5, αλλά τον επόμενο χρόνο είναι και πάλι παρόντες στον τελικό. Αντίπαλος ξανά ο Ολυμπιακός. Χάνουν με 1-2 και η Δόξα αποκτά τον τίτλο της “βασίλισσας χωρίς στέμμα”.

Το 1958 καλείται στην Εθνική ομάδα, ο μόνος παίκτης εκτός ΠΟΚ, για τον αγώνα με την μεγάλη Γαλλία των Φονταίν, Κοπά, για το Κύπελλο Εθνών. Ντεμπούτο του Λουκανίδη αλλά συντριβή με 1-7, μια από τις μεγαλύτερες της εθνικής ομάδας. Επίσης, αγωνίζεται στην Εθνική Ενόπλων κατά τη διάρκεια της θητείας του.

Στον Παναθηναϊκό

Ο Λουκανίδης προσελκύει πλέον την προσοχή των ομάδων του κέντρου. Πρώτη ενδιαφέρθηκε η ΑΕΚ το 1959 αλλά 2.000 κόσμος συγκεντρώθηκε έξω από τα γραφεία της ομάδας αποτρέποντας τη μεταγραφή. Επίσης, ενδιαφέρθηκε η ιταλική Γιουβέντους, παράγοντες της οποίας τον είχαν δει να αγωνίζεται με την Εθνική Ενόπλων.

Ενδιαφέρεται και ο Παναθηναϊκός, με τον οποίο ο παίκτης τα βρίσκει. Η Δόξα αντιδρά κι έτσι ο Λουκανίδης φεύγει για ένα χρόνο στην Κύπρο, στον Α.Π.Ο.Ε.Λ., από όπου σύμφωνα με κάποιο κανονισμό της εποχής, μπορούσε στη συνέχεια να μεταγραφεί σε οποιαδήποτε ομάδα επιθυμούσε. Τελικά, το 1961 υπογράφει στον Παναθηναϊκό, αφού στο μεταξύ τον είχαν πλησιάσει και παράγοντες του Ολυμπιακού.

Στον Παναθηναϊκό αγωνίστηκε ως το 1969, κατακτώντας τέσσερα πρωταθλήματα και ένα Κύπελλο Ελλάδος. Στο μεσοδιάστημα γνώρισε τη σύζυγό του, την Άννη, αλλά επειδή δεν τον ήθελαν οι δικοί της αναγκάστηκαν να φύγουν στη Νότια Αφρική το 1965. Έπαιξε κι εκεί σε μια ομάδα για λίγους μήνες.

Στον Άρη

Η σχέση του με τον Παναθηναϊκό είχε χαλάσει από το 1967 και ο προπονητής Στέφαν Μπόμπεκ δεν τον χρησιμοποιούσε. Τελικά, κατάφερε να πάρει μεταγραφή στον Άρη, στον οποίο αγωνίστηκε μία σεζόν και έφτασε ως την κατάκτηση του Κυπέλλου. Ήταν το τέλος μιας λαμπρής καριέρας. Στη συνέχεια ασχολήθηκε επαγγελματικά με το πρακτορείο ΠΡΟΠΟ που είχε ανοίξει.

Σχόλιο Evros-news.gr: Δεν τον πρόλαβα να παίζει. Όταν όμως ασχολήθηκα με το ρεπορτάζ του Παναθηναϊκού στην “ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ” και στη συνέχεια ο Αρχισυντάκτης στο DERBY Sports, είχα την μεγάλη τιμή και χαρά, να συζητάω συχνά μαζί του γενικότερα για το ελληνικό ποδόσφαιρο, όχι μόνο στο γήπεδο όπου συναντιόμαστε αλλά και έξω από αυτά. Μου έκανε την τιμή να πίνουμε καφέ και να τα λέμε. Η ζωή του είναι σαν.. κινηματογραφική ταινία και όποιος διαβάσει το βιβλίο με την αυτοβιογραφία του (μου την χάρισε με προσωπική αφέρωση) θα το καταλάβει. Ο ξαφνικός χαμός του γιου του Γιώργου τον… διέλυσε, αλλά ο “Τάκαρος” κατάφερε να σταθεί όρθιος γιατί έπρεπε να στηρίξει την γλυκύτατη κόρη του Αντιγόνη, την σύζυγο του και όλη την οικογένεια.
Καλό ταξίδι κύριε Τάκη. Θερμά συλληπητήρια στην σύζυγο του Άννη που υπεραγαπούσε, στην κόρη του Αντιγόνη και τα εγγόνια του.
Κώστας Πιτιακούδης

Μοιραστείτε το άρθρο

Απάντηση