Πώς ο Έβρος μετατράπηκε και πάλι σε «πέρασμα» προσφύγων και μεταναστών

Πώς ο Έβρος μετατράπηκε και πάλι σε «πέρασμα» προσφύγων και μεταναστών

Προβληματισμό και ανησυχία προκαλεί στις ελληνικές αρχές η αύξηση των διελεύσεων προσφύγων από την περιοχή του Έβρου. Τις τελευταίες ημέρες, η εικόνα προσφύγων και μεταναστών που διασώθηκαν από αστυνομικούς των τμημάτων συνοριακής φύλαξης, να ανεβαίνουν σε λεωφορεία του ΚΤΕΛ προς τη Θεσσαλονίκη τείνει να γίνει σύνηθες φαινόμενο.

Τελικός προορισμός τους, το Μέγαρο της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Θεσσαλονίκης. Εκεί συγκεντρώνονται κατά δεκάδες για να οδηγηθούν σε κάποιο κέντρο φιλοξενίας στην ενδοχώρα, αφού έχουν καταγραφεί στο Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης στο χωριό Φυλάκιο Έβρου. Ένα κέντρο που λειτουργεί ήδη από το 2004 και είναι πλήρες από τις πρώτες ημέρες λειτουργίας του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της αστυνομίας, μόνο τον Μάρτιο έχουν συλληφθεί 25 διακινητές, οι οποίοι μετέφεραν 1.658 μετανάστες από τον ποταμό Έβρο, αριθμός ρεκόρ για την περιοχή. Αξίζει να σημειωθεί πως τα δελτία Τύπου από την τοπική αστυνομία κυριαρχούνται από τέτοιες περιπτώσεις, ενώ κάτοικοι της περιοχής αναφέρουν ότι είχαν πολλά χρόνια να δουν τέτοιο όγκο διελεύσεων στα σύνορα Ελλάδας – Τουρκίας.

Γιατί επιλέγουν τον Έβρο

Γιατί όμως οι διακινητές προσφύγων επιλέγουν τον Έβρο; Εδώ αξίζει να σημειωθεί πως η περιοχή του ποταμιού δεν περιλαμβάνεται στην συμφωνία ΕΕ- Τουρκίας για το προσφυγικό, επομένως οι περιπολίες της Frontex είναι πολύ πιο αραιές, έως και ανύπαρκτες, όπως εξηγούν αστυνομικές πηγές με γνώση της περιοχής και των ιδιαιτεροτήτων της στο Newpost.

 Ταυτόχρονα, η διέλευση από τον ποταμό είναι πολύ πιο εύκολη σε σχέση με το Αιγαίο. Παρουσιάζει πολύ μικρότερη επικινδυνότητα, γιατί σε μερικά σημεία το ποτάμι είναι πάρα πολύ στενό. Ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες, όταν και τα νερά είναι λιγότερο ορμητικά, «σε ένα λεπτό μπορείς να περάσεις κόσμο με μια βάρκα», όπως ανέφερε η ίδια πηγή.

Από την άλλη, το χειμώνα τα πράγματα γίνονται πολύ πιο δύσκολα για τους πρόσφυγες καθώς η ορμητική ροή του ποταμιού πολλές φορές ανέτρεψε βάρκες, σκοτώνοντας δεκάδες άτομα που προσπαθούσαν να φτάσουν σε ελληνικό έδαφος. Σε αρκετές περιπτώσεις, η τύχη προσφύγων και μεταναστών που αγνοούνται από τον Μάρτιο ή και νωρίτερα, παραμένει άγνωστη.

Το έργο των διακινητών διευκολύνει και το οδικό δίκτυο του νομού, καθώς κοντά στον ποταμό βρίσκεται η παλαιά εθνική οδός Αλεξανδρούπολης – Ορμενίου. Με άλλα λόγια, ένας διακινητής μπορεί πολύ εύκολα να «στοιβάξει» πρόσφυγες και μετανάστες σε ένα αυτοκίνητο και να φτάσει μέσα σε μερικές ώρες στη Θεσσαλονίκη ή την Αθήνα χωρίς να γίνει αντιληπτός από τα μπλόκα της αστυνομίας. Και αυτό σε αντίθεση με τα νησιά όπου οι πρόσφυγες που καταφτάνουν δεν μπορούν να αποχωρήσουν, βάσει και της συμφωνίας ΕΕ – Τουρκίας.

Επίσης σημαντικό ρόλο παίζει και η διαφθορά στην αστυνομία της γειτονικής χώρας, αφού έχουν σημειωθεί αρκετά κρούσματα αστυνομικών που συμμετέχουν σε κυκλώματα διακίνησης. Ενδεικτική είναι και η σύλληψη στα τέλη Μαρτίου αστυνομικού διοικητή της Αδριανούπολης για συμμετοχή σε ένα από αυτά τα κυκλώματα.

Τέλος, θα πρέπει να γίνει ιδιαίτερη μνεία και σε έναν συνεχώς αυξανόμενο αριθμό Τούρκων υπηκόων που επιχειρούν να περάσουν στην Ελλάδα μέσω του Έβρου, εξ αιτίας του φόβου πολιτικών διώξεων από το καθεστώς του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Η εικόνα μεμονωμένων ατόμων να περνάν τα σύνορα από το ποτάμι ή από το Τελωνείο Καστανέων και να ζητούν πολιτικό άσυλο, πλέον είναι συνηθισμένη στους κατοίκους των παραμεθόριων περιοχών.

Ρεπορτάζ: Παναγιώτης Βελισσάρης

Πηγή: newpost.gr

Μοιραστείτε το άρθρο

Απάντηση