Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου εξελίσσεται για την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης, με τους αστείους χειρισμούς της Κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, αφού “ναυάγησε” και το… παραμύθι με την Innovation Brain του Λούκας Φέκερ.
Η ΕΒΖ, με το εργοστάσιο της Ορεστιάδας να είναι κλειστό, με μόλις 13.000 στρέμματα να έχουν σπαρθεί συνολικά σε όλη την Ελλάδα, είναι φανερό ότι μπαίνει σε νέα περιδίνηση. Οι 210 µόνιµοι εργαζόµενοι και πάνω από 2.000 αγρότες µε τους οποίους συνεργάζεται είναι επίσης στον “αέρα”. Η συνεργασία µε το Innovation Brain του Λούκας Φέκερ ναυαγεί όπως αναφέρει το “ΕΘΝΟΣ”, αφού ο επενδυτικός οίκος, που είχε υποσχεθεί επενδύσεις 100 εκατ. ευρώ, δεν κατάφερε να παρουσιάσει αξιόπιστα εχέγγυα, σύµφωνα µε κύκλους του υπουργείου Οικονοµίας και Ανάπτυξης, ενώ δεν κατέθεσε την τελική δεσµευτική πρόταση στις προθεσµίες που είχε υποσχεθεί.
Όπως τόνιζαν χθες πηγές του υπουργείου, ήδη εξετάζονται εναλλακτικές λύσεις προκειµένου να µη χαθεί η χρονιά και να ολοκληρωθεί η ζαχαρική καµπάνια, που άρχισε έστω και µε µεγάλα προβλήµατα και µε µειωµένο ενδιαφέρον από πλευράς των αγροτών. Η ΕΒΖ βρίσκεται πλέον σε δεινή θέση και τα περιθώρια για την εξεύρεση νέου στρατηγικού επενδυτή που θα την αναλάβει ολόκληρη οδηγώντας στην ανάπτυξη έχουν στενέψει επικίνδυνα.
Η µοναδική πρόταση που υπάρχει στον ορίζοντα είναι της Royal Sugar ΑΒΕΕ, η οποία είναι επίσηµος και αποκλειστικός αντιπρόσωπος στην Ελλάδα της ολλανδικής εταιρείας παραγωγής ζάχαρης Suiker Unie. Η εταιρεία, όµως, ενδιαφέρεται µόνο για το εργοστάσιο της ΕΒΖ στις Σέρρες, το οποίο παραµένει κλειστό εδώ και πέντε χρόνια και σε καµιά περίπτωση δεν µπορεί να αναλάβει τη λειτουργία της ΕΒΖ στο σύνολό της, εξασφαλίζοντας, µάλιστα, άµεσα τη ρευστότητα την οποία χρειάζεται και που φτάνει στα 2 εκατ. ευρώ.
Χαρακτηριστικό της κατάστασης που υπάρχει στη βιοµηχανία είναι το γεγονός πως ο κ. Φέκερ ανέβαλε για δεύτερο φορά το ραντεβού που είχε µε τους τευτλοπαραγωγούς την περασµένη ∆ευτέρα, επικαλούµενος επαφές µε τράπεζες. Τα χρέη της ΕΒΖ έχουν χτυπήσει «ταβάνι» και µε βάση στοιχεία Ιουνίου του 2018 µόνο προς την Τράπεζα Πειραιώς ανέρχονται σε 174,373 εκατ. ευρώ, ενώ συνολικά ξεπερνούν τα 246 εκατ. ευρώ! Οι µόνιµοι εργαζόµενοι, που είναι περίπου 210, παραµένουν απλήρωτοι εδώ και τρεις µήνες, ενώ οι περίπου 2.100 τευτλοπαραγωγοί οι οποίοι έσπειραν φέτος τα χωράφια τους βρίσκονται στον αέρα, αφού δεν ξέρουν τι και πότε θα πληρωθούν.
Ο κ. Φέκερ προσπάθησε να κάνει συµφωνία µαζί τους για σταθερά τιµολόγια (µε βάση τα ποσά που πληρώθηκαν πέρυσι) για µια τριετία, την οποία, όµως οι αγρότες απέρριψαν λέγοντας πως πρωταρχικό είναι… να υπάρχει βιοµηχανία. Και οι εργαζόµενοι, όµως, εδώ και µέρες δηλώνουν απαισιόδοξοι για τις εξελίξεις, αφού και το δικό τους ραντεβού µε τη διοίκηση της βιοµηχανίας για τα δεδουλευµένα τα οποία τους οφείλονται δεν πραγµατοποιήθηκε.
Προβλήµατα υπάρχουν, ωστόσο, και στην αγορά του προϊόντος, αφού η εσωτερική ζήτηση καλύπτεται κυρίως από εισαγωγές ζάχαρης. Πέρυσι για εισαγωγές λευκής ζάχαρης, ζάχαρης από τεύτλα από ζαχαροκάλαµο, χωρίς προσθήκη αρωµατικών ή χρωστικών ουσιών, η χώρα µας, σύµφωνα µε στοιχεία της Στατιστικής Αρχής, δαπάνησε πάνω από 170 εκατ. ευρώ. Φέτος καλλιεργήθηκαν 13.000 στρµ., ενώ η ποσότητα της ζάχαρης που θα προκύψει υπολογίζεται περί τους 5.000 τόνους. Το ποσό, δε, της αποζηµίωσης για τους τευτλοπαραγωγούς εκτιµάται στα 2 εκατ. ευρώ.
Τσιμουδιά στην Ορεστιάδα από Εργατικό Κέντρο,
Σύλλογο Εργαζομένων, δήμαρχο και βουλευτές ΣΥΡΙΖΑ
Κι ενώ όλοι αυτά ήταν αναμενόμενα, ενώ το εργοστάσιο στην Ορεστιάδα έκλεισε, έχουν… εξαφανιστεί όλοι εκείνοι που συμμετείχαν στο εν ψυχρώ… παραμύθιασμα των αγροτών-τευτλοκαλλιεργητών και υπόσχονταν όχι απλά διατήρηση λειτουργίας του εργοστασίου και της ΕΒΖ, αλλά και… εκτίναξη τους. Που είναι το Εργατικό Κέντρο Ορεστιάδας και ο Πρόεδρος του Πέτρος Χασανίδης, εργαζόμενος και ο ίδιος στο εργοστάσιο Ζάχαρης; Τσιμουδιά.
Που είναι ο Σύλλογος Εργαζομένων και ο Πρόεδρος του Βαγγέλης Μπιμπισίδης ο οποίος, μαζί με τον Χασανίδη και άλλους… ξεχείλιζε το 2014 από ιερή αγανάκτηση και πήγαιναν έξω απ’ τα γραφεία κυβερνητικών βουλευτών φορτωμένοι με σακιά ζάχαρη, που τα άδειαζαν μπροστά και φώναζαν έξαλλοι; Τότε μάλιστα αν και το εργοστάσιο δεν λειτουργούσε, πληρώνονταν κανονικά τους υψηλούς για περίοδο οικονομικής κρίσης μισθούς τους. Τώρα είναι και απλήρωτοι από τον Αύγουστο. Που κρύφτηκαν όλοι αυτοί; Τσιμουδιά.
Που είναι οι βουλευτές Έβρου Γκαρά, Καίσας και Ρίζος, που υπόσχονταν διατήρηση λειτουργίας του εργοστασίου και άνοδο της ΕΒΖ; Τσιμουδιά.
Που είναι και ο δήμαρχος Ορεστιάδας Βασίλης Μαυρίδης, που για να επιτίθεται στο Evros-news.gr γίνεται έξαλλος, ενώ τώρα που έκλεισε το εργοστάσιο Ζάχαρης και πλήττεται η πόλη του, ούτε μια επιστολή διαμαρτυρίας δεν έστειλε κάπου, έτσι για την… τιμή των όπλων;
Όλοι τους… ΤΣΙΜΟΥΔΙΑ. Έτσι, για να μην ξεχνιόμαστε.
Με πληροφορίες από το ΕΘΝΟΣ
