Σπύρος Χατζηαγγελάκης: Έζησα μια ιδανική παιδική ηλικία στην Ορεστιάδα. Μέσα στη φύση και την εξοχή

Σπύρος Χατζηαγγελάκης: Έζησα μια ιδανική παιδική ηλικία στην Ορεστιάδα. Μέσα στη φύση και την εξοχή

Ο ταλαντούχος και ραγδαία ανερχόμενος συντοπίτης μας ηθοποιός Σπύρος Χατζηαγγελάκης, που γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ορεστιάδα, θυμάται με πολύ συγκίνηση την παιδική του ηλικία και θεωρεί ότι την έζησε ιδανικά στην πόλη του βορείου Έβρου.

Με αφορμή την παιδική παράσταση «Ως την άκρη του κόσμου» την οποία σκηνοθέτησε ο ίδιος στο Θέατρο «Τζένη Καρέζη», με την ομάδα «C. for Circus» που ένωσε τις δυνάμεις και τη φαντασία της με την συγγραφέα Μαρία Παπαγιάννη και τον συνθέτη Θάνο Μικρούτσικο που πριν λίγο καιρό έφυγε από την ζωή και σε επιμέλεια της κίνησης από την Σεσίλ Μικρούτσικου, ο Ορεστιαδίτης ηθοποιός παραχώρησε συνέντευξη στο kidotfestival.com

Εκεί μίλησε για τα παιδικά του χρόνια στην Ορεστιάδα και τον Έβρο, αλλά και την οικογένεια του.

-Ποιες είναι οι πρώτες λέξεις που σου έρχονται στο μυαλό στο άκουσμα της λέξης «οικογένεια»;

Η θαλπωρή είναι η πρώτη λέξη που μου έρχεται στο μυαλό και στη συνέχεια ακολουθούν οι λέξεις τρυφερότητα, άνοιγμα, οικειότητα. Οικογένεια είναι σίγουρα ένα στήριγμα που έχεις για όλη σου τη ζωή και σε δέχεται όπως  πραγματικά είσαι χωρίς να κάνεις εκπτώσεις σε αυτό. Είναι ο βασικός πυλώνας.

-Οικογένεια σου θεωρείς αποκλειστικά τη βιολογική σου οικογένεια;

Όχι απαραίτητα. Εγώ, για παράδειγμα, έχω και δεύτερη οικογένεια. Η δεύτερή μου οικογένεια είναι η ομάδα μου η C for Circus με την οποία νιώθουμε όντως οικογένεια, αισθανόμαστε αδέρφια μεταξύ μας. Είναι οι άνθρωποι που φτιάχνουν την οικογένεια.

-Ποια είναι εκείνα τα χαρακτηριστικά των ανθρώπων που αποτελούν την οικογένειά σου;

Υπάρχει ένα χαρακτηριστικό που εντοπίζω στους πολύ δικούς μου ανθρώπους, αλλά και στην οικογένεια μου. Οικογένεια είναι αυτοί με τους οποίους μπορεί να κάθεσαι σιωπηλά χωρίς να υπάρχει αμηχανία στην ατμόσφαιρα. Όταν στην ησυχία όλα είναι οικεία και άνετα τότε καταλαβαίνω ότι κάπου εδώ είμαι.

“Μεγάλωσα στην φύση και την εξοχή

όσο μέσα σε πολυκατοικίες και τσιμέντα”

-Θα σε γυρίσω πίσω στην παιδική σου ηλικία. Ποιες είναι οι πρώτες εικόνες που σου έρχονται στο μυαλό από εκείνη την ηλικία;

Μεγάλωσα στην Ορεστιάδα, στην επαρχία, επομένως το πρώτο πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό είναι η φύση και η εξοχή. Ήμουν ένας Μόγλης που έφτιαχνε δεντρόσπιτα , έτρεχε στις αλάνες, είχα μια ιδανική παιδική ηλικία όχι μέσα σε πολυκατοικίες και σε τσιμέντα. Μόλις κλείσω τα μάτια και προσπαθήσω να αναπολήσω, αυτά τα πράγματα μου έρχονται στο μυαλό. Ως παιδί αισθανόμουν τέλεια. Μπορούσα να εκφραστώ και να ζήσω μια παιδική ηλικία όπως εγώ τουλάχιστον φαντάζομαι την ιδανική.

-Από την παιδική ή εφηβική ηλικία κάποια συμβουλή ή λόγια που έχεις κρατήσει και σε έχουν βοηθήσει, σε έχουν εξελίξει, σε έχουν ίσως πάει ένα βήμα παραπέρα;

Συγκεκριμένες συμβουλές όχι. Αλλά πάντα είχα στο μυαλό μου την απλότητα με την οποία μπορεί να μιλήσουν οι ηλικιωμένοι στα παιδιά. Οι παππούδες και οι γιαγιάδες έχουν όλη την πείρα και όλο το βίωμα μιας ολόκληρης ζωής . Ακόμη και τα πιο θλιβερά και τα πιο τραγικά γεγονότα που έχουν περάσει μπορούν να τα πουν με μια τέτοια απλότητα που είναι τόσο συγκινητικό. Αν είσαι εκεί με τα αυτιά σου ανοιχτά σαν παιδί να τα ακούσεις, τα λόγια τους σε συντροφεύουν για πάντα. Πρόκειται για ανθρώπινο βίωμα και όχι για απλή παράθεση πληροφοριών.

-Ποια χαρακτηριστικά της παιδικής μας ηλικίας  θεωρείς ότι είναι καλό να διατηρούμε και στην ενήλικη ζωή μας ;

Η έννοια του παιχνιδιού. Το παιδί μπορεί ανά πάσα στιγμή σε όποιο ερέθισμα του έρθει να προσαρμοστεί, να παίξει. Καταλαβαίνει ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο σοβαρά όσο τα κάνουμε σαν ενήλικες. Οτιδήποτε κάνω στη ζωή μου έχει πλάκα, είναι διασκεδαστικό. Πρέπει να το ζω στο πετσί μου,  να γεμίζει την ψυχούλα μου γιατί απλά έχει πλάκα. Τα πάντα στη ζωή είναι παιχνίδι.

-Τα έβλεπες έτσι  τα πράγματα και σαν παιδί; Δηλαδή τα προβλήματα που μπορεί να είχες όταν ήσουν μικρός προσπαθούσες να τα αντιμετωπίσεις ή προσπαθούσες να ξεφύγεις με τη φαντασία σου από αυτά;

Νομίζω είναι αυτόματος ο μηχανισμός των παιδιών, όσο σοβαρά μπαίνουν σε έναν τσακωμό τόσο εύκολα βγαίνουν. Μπορούν να είναι θυμωμένα για μια μέρα με κάποιον φίλο ή τον γονέα τους και την αμέσως επόμενη μέρα μπορεί να ισχύει ακριβώς το αντίθετο. Είναι τόσο ευπροσάρμοστα στο περιβάλλον γύρω τους και αυτό προσπαθώ να κρατήσω και εγώ σαν ενήλικας. Οι τρόποι για να ξεφεύγεις από τα προβλήματα είναι διάφοροι όπως η φαντασία, η προσήλωση σε άλλα πράγματα.

Πηγή: kidotfestival.com

Αφήστε το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*