“ΕΒΡΟΣ”: Το βιβλίο του Παναγιώτη Αρχοντή, για όσα έζησε ως στρατιωτικός στην περιοχή

“ΕΒΡΟΣ”: Το βιβλίο του Παναγιώτη Αρχοντή, για όσα έζησε ως στρατιωτικός στην περιοχή

Ο Παναγιώτης Αρχοντής γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Καρδίτσα, έζησε για χρόνια στον Έβρο ως επαγγελματίας στρατιωτικός, κατάγεται από την Θάσο, ενώ τα τελευταία χρόνια ζει στο Στρασβούργο.

Στο βιβλίο του “ΕΒΡΟΣ” από τις εκδόσεις “ΔΙΑΝΟΙΑ” που κυκλοφόρησε πριν λίγους μήνες, αναφέρεται με μυθιστορηματικό τρόπο στις εμπειρίες που αποκόμισε από την εθνικά ευαίσθητη περιοχή μας, στα χρόνια που υπηρέτησε ως στρατιωτικός και συγκεκριμένα στο Τυχερό. Εκεί, δυο Συνοριοφύλακες ξεκινούν μια μεγάλη φιλία. Ο ένας είναι Έλληνας και ο άλλος Τούρκος. Ο πρώτος στην μια όχθη του ποταμού, ο δεύτερος στην απέναντι. Οι διαφορετικές θρησκείες θα παίξουν το ρόλο τους στην εμπνευσμένη ιστορία του, στην οποία ιδιαίτερο ενδιαφέρον θα βρει ο αναγνώστης στο γεγονός πως ένα μεγάλο ποσοστό Τούρκων είναι κρυφοί χριστιανοί.

Ο Πανναγιώτης Αρχοντής σε συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στο Vivlio-life και την Μαρία Τσακίρη, μίλησε για την ζωή στην παρέβρια περιοχή όπου «οι απλοί κάτοικοι από την δική μας αλλά και από την απέναντι όχθη θέλουν, επιθυμούν και προσπαθούν όσο τίποτα για την ειρηνική συνύπαρξη τους…»

Τελικά, ένας τίτλος δε χρειάζεται να έχει πολλές λέξεις για να σου προκαλέσει το ενδιαφέρον. Από μόνος του ο τίτλος «Έβρος» είναι ιδιαίτερα ευαίσθητος και μας κερδίζει. Κρύβει χιλιάδες λέξεις και άλλα τόσα συναισθήματα. Ποια ήταν η πηγή έμπνευσης αυτού του βιβλίου;
Καταρχήν να ευχαριστήσω για την φιλοξενία, η οποία με τιμά ιδιαίτερα στο ξεκίνημά μου σ’ αυτόν τον μαγικό κόσμο της συγγραφής. Όσον αφορά στο βιβλίο μου ΕΒΡΟΣ θα έλεγα ότι πηγή έμπνευσης αποτέλεσε η ζωή μου εκεί. Λόγω του προηγούμενου επαγγέλματός μου είχα την τύχη να υπηρετήσω 8 χρόνια στην παρέμβριο περιοχή από τα οποία τα 5 στο Τυχερό. Το χωριό που διαδραματίζονται τα γεγονότα του βιβλίου. Αλλά η σπίθα που άναψε την φωτιά ήταν τα επεισόδια που σημειώθηκαν στην περιοχή πριν ένα χρόνο στο πλαίσιο του μεταναστευτικού. Θα μου επιτρέψετε να σας παραθέσω ένα μικρό απόσπασμα του βιβλίου μου, που μαρτυρά πολλά γι’ αυτόν τον τόπο και που πραγματικά απαντά στην ερώτηση γιατί ο Έβρος αποτελεί έμπνευση.

«Παιδιά μου, ζείτε σ’ έναν τόπο μυστηριακό, παράξενο, ιδιαίτερο, συναισθηματικά φορτισμένο, με πάθη και αναμνήσεις, καλές και κακές. Σε τούτο τον τόπο, το αληθινό ανταμώνει κάθε μέρα με το υπερφυσικό. Γύρω σας και πάνω απ’ τα κεφάλια σας, τα στοιχειά του τόπου κάθε μέρα παλεύουν για την επικράτηση του καλού ή του κακού. Το σκοτάδι μάχεται το φως. Εσείς θα επιλέξετε με ποιανού το μέρος θα ταχθείτε. Θα βυθιστείτε στην πλάνη και θα καλυφθείτε από το πέπλο της νύχτας ή θα βαφτιστείτε στρατιώτες του καλού και θα πορεύεστε για το καλό του τόπου; Το ν’ ανέβεις είναι δύσκολο, ενώ το να γλιστρήσεις και να πέσεις εξαιρετικά εύκολο. Όμως, στην κορυφή λούζεσαι στο φως, ενώ στα βάραθρα της κατηφόρας είσαι τυλιγμένος από τον σκούρο μανδύα του βούρκου και πνίγεσαι για μια ανάσα. Εσείς διαφεντεύετε τη μοίρα σας…»

Οι πρώτοι ήρωες που μας συστήνετε είναι δυο νέοι άνθρωποι. Ο ένας Έλληνας. Ο Άγγελος. Και ο άλλος Τούρκος. Ο Μπαρίς. Συνοριοφύλακες κι οι δυο. Ο ένας στη μια κι ο άλλος στην άλλη όχθη του ποταμού. Φίλοι καρδιακοί… Μιλήστε μας για τη μέρα της γνωριμίας τους και πότε την έχετε τοποθετήσει χρονικά.
Το βιβλίο γενικά τοποθετείται χρονικά στην εποχή μας. Τα πρόσωπα είναι προφανώς φανταστικά. Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι οι φιλίες και οι έχθρες που περιγράφονται στο βιβλίο, δεν είναι κάτι χειροπιαστό και καθημερινό στον Έβρο. Συνεπώς ο αναγνώστης μπορεί να “βάλει” την σχέση των δύο φίλων όπου το επιθυμεί χρονικά. Για την ιστορία να πούμε ότι τέτοιες φιλίες στον Έβρο ξεκινούν από μικρή ηλικία και μπορεί… .αν η Μοίρα το θέλει να κρατήσουν μια ζωή.

Τα επεισόδια στην παραμεθόριο περιοχή του Έβρου είναι συχνά και κάποιες φορές παίρνουν δραματικές διαστάσεις. Τι ήταν αυτό που οδήγησε τους δυο άντρες στο πρώτο βήμα;
Αυτό ακριβώς που αναφέρατε. Ξέρετε εκατέρωθεν υπάρχουν πολλοί, Έλληνες και Τούρκοι, ο οποίοι θέλουν το καλύτερο για τον τόπο τους. Αυτό μεταφράζεται ανάλογα με την κατάσταση με διάφορες παραμέτρους. Το λαθρεμπόριο, το human trafficking, το εμπόριο λευκής σαρκός, το προσφυγικό και η εκμετάλλευση των προσφύγων για κάλυψη λαθρομεταναστών ή και sleeping cells (τρομοκρατών) είναι τα πεδία ενασχόλησης επιτήδειων που λυμαίνονται την περιοχή. Αυτοί μπορεί να είναι Έλληνες και Τούρκοι. Και αντίστοιχα υπάρχουν οι στρατιώτες του καλού που προσπαθούν για το καλό του τόπου. Όταν λοιπόν η κατάσταση γίνεται δραματική οι μηχανισμοί αυτοί ενεργοποιούνται και έχουμε αντίδραση Πάντως η ιστορία του βιβλίου μας βάζει για τα καλά σε κάτι τέτοιο…

Στην παρέα τους θα μπει και ο Κοινοτάρχης του Ελληνικού χωριού. Ο Δημήτρης. Οι τρεις τους προσπαθούν να διατηρήσουν μια φιλία που μάλλον ο περίγυρός τους κοιτά με απορία. Πώς θα τους αντιμετωπίσουν αλήθεια;
Εδώ μάλλον θα έχουν εύκολο έργο οι ήρωες μας γιατί η τοπική κοινωνία φαίνεται ότι δεν μπορεί άλλο ν΄ αντέξει την εκμετάλλευση και περιμένει πως και πως την επέμβαση των “στρατιωτών του καλού” όπως τους λέω εγώ. Μένει να δούμε τι αποτέλεσμα θα έχει. Αλλά ας μην αποκαλύψουμε πολλά…

Περιγράψτε μας την καθημερινότητα αυτής της όμορφης παρέας. Ποια είναι τα κοινά τους στοιχεία και πόσο η διαφορετική θρησκεία θα επηρεάσει τη φιλία τους;
Οι ήρωες του βιβλίου είναι αγνοί άνθρωποι. Αληθινοί και ευθείς. Όπως πραγματικά είναι οι κάτοικοι του Έβρου. Οι Εβρίτες μας. Και ως τέτοιοι η καθημερινότητά τους στρέφεται γύρω από απλά πράγματα που έκαναν τους ανθρώπους ευτυχισμένους. Οι ήρωες μας βέβαια καταπιάνονται σχεδόν ολοκληρωτικά με το να μεγαλώσουν τα παιδιά τους με σωστές αρχές και να πετύχουν στην αποστολή τους να “καθαρίσουν” τον τόπο. Το τίμημα όμως ποιο θα είναι…;; Σ’ αυτή τους την πορεία η διαφορετικότητα στη θρησκεία και οι φανατισμοί θα παίξουν το ρόλο τους. Ειδικά για το θρησκευτικό στοιχείο το βιβλίο καταπιάνεται και με ένα στοιχείο που υπάρχει στην Τουρκία και δεν πρέπει να ξεχνιέται. Ένα μεγάλο ποσοστό Τούρκων είναι κρυφοί χριστιανοί. Και κρύβονται εξαιτίας της περιρρέουσας φανατισμένης ατμόσφαιρας στο εσωτερικό της Τουρκίας. Ποιος θα κερδίσει στο τέλος όμως; Ποιος είναι πιο δυνατός; Ο φανατισμός κάθε είδους ή η φιλία και η αγάπη; Ας αφήσουμε όμως τους αναγνώστες να το ανακαλύψουν.

Κεντρικός ήρωας του μυθιστορήματός σας είναι ο Αλέξανδρος, γιος του Άγγελου. Μιλήστε μας γι’ αυτόν τον επινοημένο ήρωα.
Ο Αλέξανδρος είναι ένας από τους ήρωες θα έλεγα εγώ. Έχω τελειώσει ήδη και το 2ο βιβλίο μου και μπορώ να πω ότι μου αρέσει να έχω πολλούς ήρωες στα βιβλία μου. Βέβαια εδώ ο Αλέξανδρος όντως παίζει ένα κεντρικό δραματικό ρόλο. Είναι ο γιος του Άγγελου, ενός από τους 2 συνοριοφύλακες και θα κληθεί κάποια στιγμή στη ζωή του να συνεχίσει τον αγώνα του πατέρα του με τον δικό του τρόπο. Με μια αντίστοιχη σχέση με το γιο του Τούρκου συνοριοφύλακα, ο Αλέξανδρος νομίζω αντιπροσωπεύει όλους τους Έλληνες που φυλάνε Θερμοπύλες. Είναι ένας σύγχρονος Διγενής Ακρίτας και παρά τα παιχνίδια που θα του παίξει η ζωή θα προσπαθήσει να αλλάξει την Μοίρα του και την Μοίρα του τόπου του. Αν θα το καταφέρει θα με ρωτήσετε. Το βιβλίο απαντάει σε όλα….

«Οι πρώτοι έρωτες έκαναν την εμφάνισή τους. Αλλά και τα πρώτα πάθη και οι αμφιβολίες…», διαβάζω. Άρα, η Μπιχτέρ και η Ειρήνη, οι δυο γυναικείοι χαρακτήρες που προσθέσατε στο μυθιστόρημά σας θα μας κρατήσουν σε αναγνωστική αγωνία…
Αυτό που μπορώ να σας εγγυηθώ είναι ότι αυτές οι δύο γυναικείες φιγούρες όχι μόνο θα κρατήσουν την αναγνωστική αγωνία σε υψηλά επίπεδα αλλά θα διαφεντέψουν όλο το συναισθηματικό σας κόσμο. Θα σας κάνουν να κλάψετε, να συμπονέσετε, να νιώσετε την αγάπη και τη φιλία, να μισήσετε, να νευριάσετε, να σοκαριστείτε, να στεναχωρηθείτε και να χαμογελάσετε. Είναι οι δύο ηρωίδες του βιβλίου και το κερδίζουν σε κάθε σελίδα με το σπαθί τους.

Μοίρα για τους Έλληνες, Κισμέτ για τους Τούρκους… Ποιο ρόλο θα παίξει το πεπρωμένο στην κορύφωση της πλοκής;
Άλλη μια “ηρωίδα” από τον κόσμο του φανταστικού που θα μισήσετε αλλά και θα αγαπήσετε. Η Μοίρα παρουσιάζεται ως στοιχειό στο βιβλίο όπως περιγράφεται μερικές φορές και στη λαϊκή μας παράδοση. Είμαι λάτρης του υπερφυσικού και αυτή η “κυρία” έτσι ακριβώς ζει και διαδραματίζει το ρόλο της μέσα στο βιβλίο. Άλλωστε είναι ένα στοιχείο που υπάρχει και στους δύο πολιτισμούς. Μοίρα και Κισμέτ. Πεπρωμένο για άλλους. Ο ρόλος του μπορώ να πω ότι όντως είναι κορυφαίος στην πλοκή της ιστορίας μας.

«Πόσο δυνατή είναι μια φιλία απέναντι στο φανατισμό;», αναρωτιέστε και μας προβληματίζετε για τον επίλογο του βιβλίου σας. Ολοκληρώνοντας την ανάγνωση θα βρούμε απάντηση στο ερώτημά σας;
Το απόσπασμα που σας παρέθεσα στην αρχή διατυπώνεται μέσα στο ίδιο πλαίσιο. Η απάντηση που δίνεται από τα παιδιά δίνει την απάντηση για την ιστορία μας. Θα ήθελα να το αφήσουμε κι αυτό στους αναγνώστες μας… Σε πραγματικές συνθήκες όμως θα έλεγα ότι όλο αυτό κινείται σε τεντωμένο σχοινί και υφίσταται μια πολύ εύθραυστη ισορροπία. Υπάρχουν άνθρωποι που πραγματικά μάχονται καθημερινά, άλλοτε φανερά και άλλοτε πίσω από τις σκιές για να μην επικρατήσει ο φανατισμός σε κάθε μορφή του. Στο Έβρο μας αυτό αποτελεί καθημερινή ρουτίνα.

«Θα επικρατήσει το φώς στη μάχη με τις σκοτεινές δυνάμεις; Το βιβλίο πραγματεύεται αυτό ακριβώς καταδεικνύοντας τα αληθινά εμπόδια στην κατάκτηση του ζητούμενου που στις μέρες μας φαντάζει ουτοπικό, αλλά δεν είναι αδύνατο». Μιλήστε μας γι’ αυτή την τοποθέτηση, όχι μόνο ως συγγραφέας και άνθρωπος αλλά και ως επιστήμονας που δραστηριοποιηθήκατε στο χώρο των Διεθνών Σχέσεων και των Ανθρωπίνων Επιστημών.
Πιστεύω ακράδαντα σ’ αυτή την αέναη μάχη του καλού με το κακό. Αιώνες τώρα το αναγράφουν στην ιστορία τους οι λαοί αλλά και το ζούμε όλοι μας. Όλοι οι πολιτισμοί του κόσμου το αναφέρουν με διάφορους τρόπους. Το φως και το σκοτάδι. Το Γίν και το Γιάνγκ. Πόλεμος και Ειρήνη. Κόλαση και Παράδεισος. Άγιοι και Δαίμονες. Διαφορετικά ονόματα. Διαφορετικές απεικονίσεις. Αλλά τελικά το ίδιο πλαίσιο και το ίδιο νόημα. Μάχη για την επικράτηση στο κοινωνικό σύνολο. Παντού θα υπάρχουν οι στρατιώτες του κακού και του καλού. Με την μορφή τους κι αυτοί κάθε φορά. Και κάθε φορά ένας νικητής. Μία το καλό και μία το κακό. Θα μπορέσει τελικά το καλό να νικήσει το κακό; Νομίζω ότι δεν θα ζήσουμε ποτέ αυτό το τελικά. Και ίσως αυτό είναι το αλάτι της ζωής. Να προσπαθούμε κάθε φορά να πάρουμε τη ρεβάνς από το κακό και να στέψουμε το καλό νικητή. Κι αυτός ο αγώνας τελικά φέρνει τις ισορροπίες στην ανθρωπότητα.

«Έβρος. Ποτάμι. Και χώρος μυστήριος, ιδιαίτερος και πολύπαθος. Και σύνορο. Εσχατιά της Ελλάδας και της Τουρκίας. Δυό χώρες με εχθρικό παρελθόν. Δυό χώρες με πολλές διαφορές αλλά και ομοιότητες…». Άραγε οι ήρωές σας πόσο θα ήθελαν ένα φιλικό μέλλον μεταξύ των δυο χωρών;
Θα σας πω με σιγουριά λόγω της εμπειρίας μου στην περιοχή ότι οι απλοί κάτοικοι από την δική μας αλλά και από την απέναντι όχθη θέλουν, επιθυμούν και προσπαθούν όσο τίποτα για την ειρηνική συνύπαρξη τους. Από μικροί ζουν μαζί και μεγαλώνοντας βλέπουν τις όποιες διαφορές μεταξύ των χωρών και συνειδητοποιούν ότι δεν είναι κάτι που δημιουργήθηκε από τους ίδιους, αλλά είναι που διαιωνίζεται από τα φανατικά στοιχεία που καλλιεργούνται κυρίως από την Τουρκική πλευρά. Έτσι ακριβώς κινούνται και οι ήρωες μας και προσπαθούν για το καλύτερο του τόπου τους. Για ένα φιλικό μέλλον μεταξύ τους όπως αναφέρετε. Πόσο θα ματώσουν γι’ αυτό όμως; Η συνέχεια στο βιβλίο….

Λίγα λόγια για το βιβλίο
Όταν γνωρίστηκαν για πρώτη φορά, οι δύο άντρες κατάλαβαν ότι οι ζωές τους έμελλε να βαδίσουν στα ίδια μονοπάτια. Μια μεγάλη φιλία γεννιόταν, προς απορία όσων τους έβλεπαν.
Ο ένας Έλληνας κι ο άλλος Τούρκος. Φίλοι καρδιακοί. Σαν αδέρφια. Καρντάσια, που έλεγαν και οι Εβρίτες. Ο Άγγελος κι ο Μπαρίς. Συνοριοφύλακες και οι δυο. Ο ένας στη μία κι ο άλλος στην άλλη όχθη του ποταμού. Σε λίγα χρόνια, μπήκε κι ο Δημήτρης στην παρέα. Ο Κοινοτάρχης του ελληνικού χωριού. Οι τρεις φίλοι αχώριστοι, ορκίστηκαν να πράξουν τα πάντα για το καλό του τόπου…
Τα παιδιά τους άρχισαν από μικρά ν’ ακολουθούν τα ίχνη των πατεράδων τους και να χτίζουν τη δική τους συντροφιά. Οι πρώτοι έρωτες έκαναν την εμφάνισή τους, αλλά και τα πρώτα πάθη και οι αμφιβολίες…
Καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν, η Μοίρα μεταμορφωμένη σε μαυροφορεμένο στοιχειό, όπως περιγράφεται από τα παραμύθια της παράδοσης, θα παίξει τον ρόλο της. Τη μία ως Μοίρα, την άλλη ως Κισμέτ, θα παίξει δραματικό ρόλο στην ζωή των ηρώων.
Σ’ ένα περιβάλλον έντονο και πολύπαθο, οι εμμονές, ο φανατισμός και τα παλιά μίση μεταξύ των λαών, θα κάνουν τη δραματική εμφάνισή τους.
Θα μπορέσει η αγάπη να ενώσει τους δυο λαούς; Πόσο δυνατή είναι μια φιλία απέναντι στον φανατισμό; Θα επικρατήσει το φως στη μάχη με τις σκοτεινές δυνάμεις;

Βιογραφικό
Ο Παναγιώτης Αρχοντής γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Καρδίτσα. Με καταγωγή από τη Θάσο περνάει τα παιδικά του καλοκαίρια στο όμορφο νησί της Μακεδονίας και ονειρεύεται να γίνει Αξιωματικός. Εισάγεται στη Σχολή Ευελπίδων και αποφοιτά το 1991.

Έχει master στις Διεθνείς Σχέσεις και την εφαρμοσμένη Στρατηγική από το πανεπιστήμιο του Plymouth. Επίσης, πιστοποιητικό παρακολούθησης σπουδών στο Τμήμα Ανθρωπίνων Επιστημών του Harvard, µε εξειδίκευση στη μελέτη της Αρχαίας Ελληνικής Μυθολογίας. Το πάθος του είναι η Ελλάδα, τα βιβλία και η θάλασσα. Μετά από 30 χρόνια υπηρεσίας αποτραβιέται στη Γαλλία, όπου και ζει μέχρι σήμερα.

Είναι παντρεμένος και έχει 2 παιδιά.

Ο ΕΒΡΟΣ είναι το πρώτο του συγγραφικό πόνημα.

Αφήστε το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*