Ο Κώστας Γκατσιούδης έχει σήμερα τα γενέθλια του, αφού κλείνει τα 52 του χρόνια (γεννήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 1973 στο Διδυμότειχο) και το AthleteStories αναδημοσίευσε μια συνέντευξη του το 2023, όταν έκλεισε τα 50 του χρόνια.
Εκεί ο κορυφαίος Έλληνας ακοντιστής από τον Έβρο, Ολυμπιονίκης και Παγκόσμιος Πρωταθλητής, μίλησε για μια πολύ άτυχη στιγμή της καριέρας του, η οποία δεν του επέτρεψε να φτάσει εκεί που θα μπορούσε με βάση τις τεράστιες δυνατότητες και το ταλέντο του. Όπως ο ίδιος είπε βάζοντας τον τίτλο:
«𝝟𝝮𝝨𝝩𝝖𝝨 𝝘𝝟𝝖𝝩𝝨𝝞𝝤𝝪𝝙𝝜𝝨, 𝝤 𝝖𝝢𝝝𝝦𝝮𝝥𝝤𝝨 𝝥𝝤𝝪 𝝙𝝚𝝢 𝝚𝝫𝝩𝝖𝝨𝝚 𝝚𝝟𝝚𝝞 𝝤𝝥𝝤𝝪 𝝚𝝥𝝦𝝚𝝥𝝚»
Η χειρότερη στιγμή της καριέρας μου ήταν στη Θεσσαλονίκη το 2002.
Ήμασταν στο Λιτόχωρο, βρισκόμουν σε απίστευτη κατάσταση, στην καλύτερη που θα μπορούσα να είμαι, στις προπονήσεις έριχνα μέχρι και 93 μέτρα, την στιγμή που όλες τις προηγούμενες χρονιές πάνω από 88 μέτρα δεν κατάφερνα να πετύχω.
Μου λέει λοιπόν ο Αντώνης [Παπαδημητρίου] «θα πάμε στο μίτινγκ της Θεσσαλονίκης». Δήθεν είχαν κάνει ανάπλαση και κάτι ανοησίες, είχαν στήσει έναν υποτυπώδη ελαστικό τάπητα, είχαν μπαλώσει λίγο τα από κάτω.
Πάλι σκεφτόμασταν «να πάμε, να μην πάμε;», εν τέλει του λέω «πάμε να ρίξουμε, να πάρουμε και τα χρήματα του μίτινγκ», τα οποία ήταν πολύ καλά τότε.
Λέω για μια… προπόνηση θα κάνω μια-δυο βολές και μετά ξαναγυρνάμε για την προετοιμασία μας.
Κι εκεί έγινε το κακό, στην πρώτη προσπάθεια δεν πάτησα σταθερά, είχε κενό, λακκούβα, γλίστρησα και γύρισε το πόδι μου, η ποδοκνημική.
Έχασα την ισορροπία μου και παρόλ’ αυτά το ακόντιο πήγε στα 91.23, φαντάσου να είχα σταθερό πάτημα, ούτε κι εγώ δεν ξέρω πού θα έφτανε.
Αποφεύγω να δω το συγκεκριμένο βίντεο, ούτε άλλα από αγώνες μου βλέπω συχνά, αλλά αυτό, όποτε μου εμφανίζεται, το προσπερνάω κατευθείαν.
Πολλές φορές στη ζωή μου έχω αναρωτηθεί πού θα μπορούσα να έχω φτάσει, αν δεν συνέβαινε αυτό. Αν δεν χτυπούσα εκείνη την ημέρα, για τα επόμενα πέντε-έξι χρόνια δεν θα υπήρχε αθλητής που να μπορεί να σταθεί δίπλα μου, αυτό είναι το μόνο πράγμα που πιστεύω.
Τους Ολυμπιακούς της Αθήνας το 2004 δεν τους είδα, δεν πήγα να δω στίβο, όπως και για πολλά χρόνια μετά δεν παρακολουθούσα, είχα πλήρη αποχή από τον χώρο, δεν περνούσα ούτε έξω απ’ το στάδιο απ’ την πικρία μου, πέρασα πολύ δύσκολα, βασανίστηκα για να το ξεπεράσω.
Έμαθα εκ των υστέρων ότι ο Χρυσός Ολυμπιονίκης της Αθήνας έριξε 86 μέτρα, τα οποία εγώ τότε τα έριχνα με τρία βήματα…
Όπως και να έχει, όλες αυτές τις εμπειρίες δεν μπορώ να τις αφήσω, έζησα υπέροχες στιγμές, αλλά ένα αγκάθι έμεινε, η αλήθεια είναι αυτή, και για τον εαυτό μου θα έλεγα πως ταιριάζει ο τίτλος «Κώστας Γκατσιούδης, ο άνθρωπος που δεν έφτασε εκεί όπου έπρεπε, ο άνθρωπος με τη διακοπή πορείας».
Ο Κώστας Γκατσιούδης στο Athlete Stories
