Επίθεση στον Περιφερειάρχη Χριστόδουλο Τοψίδη και την περιφερειακή του αρχή, εξαπολύει η παράταξη “Ανεξάρτητη Ενωτική Πρωτοβουλία” με επικεφαλής τον Στέργιο Ηλιόπουλο, με αφορμή τον Απολογισμός του 2025.
Μετά την μείζονα αντιπολίτευση και τον επικεφαλής της “Νέας Περιφερειακής Αναγέννησης” Χρήστο Μέτιο που άσκησε σκληρή κριτική στα έργα και τις ημέρες της διοίκησης Τοψίδη, ήρθε και η παράταξη του κ.Ηλιόπουλου (η υποστηριζόμενη από το ΠΑΣΟΚ παράταξη του κ.Καγγελίδη… αγνοείται), να εκδώσει ανακοίνωση-τοποθέτηση. Με αυτή επισημαίνει πως ο κ.Τοψίδης δείχνει με όσα ανέφερε στον απολογισμό του ότι ζει σε άλλη Περιφέρεια της χώρας, γιατί η πραγματικότητα που ζουν και βιώνουν οι πολίτες της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης είναι εντελώς διαφορετική. Συγκεκριμένα η ανακοίνωση αναφέρει:
“Ακούγοντας τον Περιφερειάρχη, θα πίστευε κανείς ότι η Ανατολική Μακεδονία-Θράκη αποτελεί πρότυπο ευρωπαϊκής ανάπτυξης. Πρωτιές στο ΕΣΠΑ, βραβεία, υψηλές απορροφήσεις, «απτά αποτελέσματα».
Μια εικονική πραγματικότητα επιτυχιών.
Μόνο που η κοινωνία δεν ζει σε παρουσιάσεις. Ζει στην καθημερινότητα.
Και στην πραγματική Περιφέρεια η φτώχεια παραμένει από τις υψηλότερες στη χώρα.
Μιλάμε για ανθεκτικότητα, αλλά τα αντιπλημμυρικά παραμένουν αποσπασματικά. Στον Βόρειο Έβρο, στα Τενάγη Φιλίππων, στο Κάτω Νευροκόπι, το ίδιο υδατικό σύστημα παράγει δύο ακραίες εικόνες: πλημμύρες τον χειμώνα, έλλειψη νερού το καλοκαίρι. Δεν υπάρχει ενιαίο δεκαετές Περιφερειακό Σχέδιο Υδάτων. Υπάρχει διαχείριση περιστατικών.
Μιλάμε για ανάπτυξη, αλλά η Περιφέρεια παραμένει σιδηροδρομικά αποκομμένη.
Μιλάμε για επιτυχία, αλλά η κοινωνική εικόνα δεν μεταβάλλεται.
Στο περιβάλλον, οι αντιφάσεις γίνονται ακόμη πιο έντονες.
Μιλάμε για πράσινη μετάβαση, αλλά προωθείται αποθήκευση CO₂ στον Πρίνο χωρίς ουσιαστική κοινωνική συναίνεση.
Μιλάμε για βιωσιμότητα, αλλά η περιοχή επιβαρύνεται με FSRU και ενεργειακές υποδομές χωρίς συνολικό χωροταξικό πλαίσιο.
Το ζήτημα της εξόρυξης χρυσού επανέρχεται, με σοβαρά περιβαλλοντικά ερωτήματα.
Η επίσημη αφήγηση περιγράφει πρόοδο.
Η κοινωνία βιώνει πίεση.
Ανάμεσα σε αυτές τις δύο εικόνες υπάρχει χάσμα.
Και μέσα σε αυτό το χάσμα γεννιέται το ερώτημα:
σε ποια Περιφέρεια ζει ο Περιφερειάρχης;
Απτό αποτέλεσμα όπως ισχυρίζεται, δεν είναι η ένταξη ενός έργου. Απτό αποτέλεσμα είναι αυτό που ολοκληρώνεται και λειτουργεί. Αυτό που αλλάζει τη ζωή του αγρότη, του επαγγελματία, του νέου που σκέφτεται να φύγει.
Όταν τρεις αναθέσεις ύψους 7 εκατομμυρίων ευρώ ακυρώνονται από το Ελεγκτικό Συνέδριο, όταν κρίσιμα έργα καθυστερούν, όταν ο σιδηροδρομικός αποκλεισμός αντιμετωπίζεται ως δεδομένος, τότε δεν μιλάμε για επιτυχία με ατέλειες.
Μιλάμε για εικονική πρόοδο.
Το 2025 απαντήθηκαν 27 ερωτήσεις στο Περιφερειακό Συμβούλιο. Οι 14 κατατέθηκαν από εμάς. Στηρίξαμε όπου υπήρχε πραγματικό όφελος και αντιταχθήκαμε όπου διαπιστώσαμε λάθος ιεράρχηση και απουσία στρατηγικής.
Δεν μηδενίζουμε. Δεν κατασκευάζουμε εικονική πραγματικότητα. Λέμε τα πράγματα με το όνομά τους. Ελέγχουμε και προτείνουμε.
Η Περιφέρεια χρειάζεται δεκαετές Σχέδιο Υδάτων, αναδιάταξη προτεραιοτήτων στο ΕΣΠΑ με κοινωνικό αποτύπωμα, στρατηγική διασυνδεσιμότητας με σιδηρόδρομο και λιμάνια και ξεκάθαρη περιβαλλοντική γραμμή που δεν θυσιάζει τον τόπο στο όνομα αμφίβολων ενεργειακών επιλογών.
Το δίλημμα είναι πλέον καθαρό:
Θα συνεχίσουμε να διοικούμε μέσα σε μια εικονική πραγματικότητα επιτυχιών
ή θα αντιμετωπίσουμε τη δύσκολη αλήθεια και θα χαράξουμε πραγματική στρατηγική;
Η κοινωνία δεν ζει στην εικονική πραγματικότητα.
Ζει στην καθημερινότητα.
Και κρίνει.
Για την “Ανεξάρτητη Ενωτική Πρωτοβουλία”
Στέργιος Ηλιόπουλος
Δημήτρης Λυμπεράκης
