του Κωνσταντίνου Τριανταφυλλάκη
Παρέμβαση για το «Μνημείο Τιμής και Μνήμης των Θρακών Προσφύγων» που από το 2022 έχει τοποθετηθεί στο Διδυμότειχο, έκανε σήμερα ο Εβρίτης συγγραφέας Κωνσταντίνος Τριανταφυλλάκης.
Ο καταγόμενος από το Ασημένιο Διδυμοτείχου συμπατριώτης μας που ζει και δραστηριοποιείται επαγγελματικά στην Αθήνα, ήταν ομιλητής την περασμένη Κυριακή στις εκδηλώσεις τιμής και μνήμης της “Ημέρας Θρακικού Ελληνισμού”, το “Μαύρο Πάσχα των Θρακών”, ενώ έχει γράψει και βιβλίο για την γενοκτονία και τον ξεριζωμό του Θρακικού Ελληνισμού από τις πατρογονικές εστίες. Πρόσφυγας και ο ίδιος από την Ανατολική Θράκη λοιπόν, από τους βασικούς συντελεστές της προσπάθειας για την δημιουργία και τοποθέτηση του «Μνημείου Τιμής και Μνήμης των Θρακών Προσφύγων», θέλησε-όπως τονίζει-
να αναφερθεί στην… προσπάθεια καπηλείας και να αποκαταστήσει την αλήθεια για το συγκεκριμένο μνημείο, αναφερόμενος στη νυν Πρόεδρο του Πολιτιστικού Συλλόγου Διδυμοτείχου και Περιφέρειας εν Αθήναις Σίσυ Καζακίδου, ανεξάρτητα αν δεν την κατονομάζει, καθώς κα σε μια ολιγομελή ομάδα από τον συγκεκριμένο Σύλλογο που όπως επισημαίνει “προσπαθεί να οικειοποιηθεί το έργο και αυτό συνιστά προσβολή προς όσους συνέβαλλαν στην προσπάθεια”.
Γράφει συγκεκριμένα ο Κωνσταντίνος Τριανταφυλλάκης, παραλείποντας οποιαδήποτε αναφορά στην δική του, καθοριστική και πολύ σημαντική συμβολή:
“Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟΣ ΜΝΗΜΕΙΟΥ…
Η προσπάθεια καπηλείας και η αποκατάσταση της αλήθειας.
Από το 2022 που τοποθετήθηκε στο Διδυμότειχο το Μνημείο προς τιμήν των Προγόνων μας, που έπεσαν θύματα της Γενοκτονικής πολιτικής του Τουρκικού κράτους, μια ολιγομελής ομάδα με επικεφαλής την πρόεδρο του πολιτιστικού συλλόγου Διδυμοτείχου στην Αθήνα, προσπαθεί να οικειοποιηθεί το έργο.
Αυτό συνιστά προσβολή προς όσους συνέβαλλαν στην προσπάθεια.
Για την αποκατάσταση της αλήθειας γράφω τα παρακάτω και ελπίζω να μην αναγκαστώ να επανέλθω.
ΠΡΩΤΟΝ, η ιδέα για την ανέγερση του Μνημείου ήταν του κυρίου Γιάννη Σαρσάκη.
Ο Γιάννης είχε την πρωτοβουλία και “έτρεξε” το έργο «ψυχή τε και σώματι».
ΔΕΥΤΕΡΟΝ, όταν ζητήσαμε από την κα Ελένη Τσελεμπίδου να συνδράμει με τα διαδικαστικά, εκείνη πρότεινε να δοθεί στην πρωτοβουλία και ένας «θεσμικός χαρακτήρας» για να επικοινωνεί το έργο προς το κοινό. Δική μου σκέψη, αλλά και του Γιάννη, ήταν να ζητήσουμε τη συνδρομή της ΕΠΟΦΕ. Αλλωστε, είχε πρωταγωνιστήσει στον αγώνα για την αναγνώριση της 6ης Απριλίου 1914 ως ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας του Θρακικού Ελληνισμού.
Όμως, η Ελένη επέμενε για τον Πολιτιστικό Σύλλογο Διδυμοτείχου στην Αθήνα στον οποίον ήταν τότε Γενική Γραμματέας, όπως και έγινε.
Ετσι, στην ομάδα πρωτοβουλίας για την ανέγερση του Μνημείου εκλήθη να συμμετάσχει και η Πρόεδρος του Συλλόγου, η οποία και αποδέχθηκε την πρόταση με ενθουσιασμό, είναι αλήθεια.
ΤΡΙΤΟΝ, ο αγαπητός σε όλους μας Παντελής Αθανασιάδης επιμελήθηκε της ιστορικής τεκμηρίωσης τόσο του Μνημείου, όσο και όλων των δημοσίων ανακοινώσεων και συνεισέφερε με ιδέες κατά την όλη διαδικασία υλοποίησης του έργου.
ΤΕΤΑΡΤΟΝ, ο συμπατριώτης μας Γλύπτης κ. Γιάννης Ιωαννίδης, φιλοτέχνισε το Μνημείο, με απόλυτο σεβασμό στην ιστορική Μνήμη και παράδοση. Το εικαστικό αποτέλεσμα είναι εξαιρετικό.
ΠΕΜΠΤΟΝ, ο Δήμος Διδυμοτείχου, με ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, παραχώρησε το χώρο και έκανε τα έργα υποδομής και ανέλαβε τον φωτισμό του Μνημείου.
ΕΚΤΟΝ, τις δαπάνες για την ανέγερση του Μνημείου κάλυψαν σε μεγάλο βαθμό ιδιώτες χορηγοί, απόγονοι Ανατολικοθρακιωτών, οι οποίοι και επιθυμούν να παραμείνουν ανώνυμοι.
Αν και οι χορηγοί ήταν πρόθυμοι να καλύψουν το σύνολο της δαπάνης, ζητήθηκε και από άλλους ιδιώτες, συλλόγους και φορείς να συμμετάσχουν, έστω και με συμβολικά ποσά, προκειμένου η προσπάθεια να έχει τη μεγαλύτερη δυνατή αντιπροσωπευτικότητα. Να είναι, δηλαδή, έργο πολλών και όχι λίγων. Στην προσπάθεια αυτή ουσιαστικά βοήθησε η κα Τσελεμπίδου.
Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Διδυμοτείχου στην Αθήνα, ο οποίος δια της προέδρου του επιχειρεί άκομψα να οικειοποιηθεί το έργο, συνεισέφερε οικονομικά στην προσπάθεια με ένα μικρό συμβολικό ποσό.
ΕΒΔΟΜΟΝ, ιδιαίτερη μνημεία πρέπει να γίνει για τον Σύλλογο Θρακιωτών Βρυξελλών και τον Θρακιώτικο Σύλλογο Lüdenscheid της Γερμανίας, οι οποίοι κινητοποιήθηκαν με πρωτοβουλία του Στέφανου Τεμπελάκη (που ζεί στο Βέλγιο) και του Κώστα Τριανταφυλλάκη (που ζεί στο Essen) τόσο για την οικονομική τους συνεισφορά, όσο και για την αγάπη με την οποίαν στήριξαν την προσπάθεια.
ΕΝΑΤΟΝ, κανένας δημόσιος φορέας δεν συνεισέφερε έστω και ένα ευρώ για την ανέγερση του Μνημείου.
ΔΕΚΑΤΟΝ, όσοι και όσες συνεισέφεραν οικονομικά στην προσπάθεια ανέγερσης του Μνημείου, έλαβαν ευχαριστήρια επιστολή από τον Δήμαρχο Διδυμοτείχου ως ελάχιστο δείγμα αναγνώρισης της συμβολής τους.
Εν κατακλείδι: Η ανέγερση του Μνημείου ήταν μια συλλογική προσπάθεια στην οποία συμμετείχαν πολλοί: παιδιά, εγγόνια και δισέγγονα προσφύγων, φίλοι της Θράκης από άλλα μέρη της χώρας και Απόδημοι Θράκες.
Επομένως, ουδείς δικαιούται να μονοπωλεί το έργο αυτό.
Ποιος είναι ο Κώστας Τριανταφυλλάκης
Ο Κώστας Τριανταφυλλάκης γεννήθηκε στο Ασημένιο Έβρου. Τελείωσε το Γυμνάσιο Διδυμοτείχου. Το 1975 ήρθε στην Αθήνα και σπούδασε στην Πάντειο. Το 1979 μετέβη στη Νέα Υόρκη για μεταπτυχιακές σπουδές στα οικονομικά και πολιτικές επιστήμες (Μaster) και Διεθνείς Σχέσεις (Διδακτορικό). Στην Ελλάδα επέστρεψε το 1990. Εργάζεται ως Σύμβουλος Επιχειρήσεων σε θέματα marketing και επικοινωνίας. Έργα του: “Αλλιώς τα είχαμε σχεδιάσει” (2012), “Ημερολόγια χαρμολύπης” (2014), “Αλλιώς τα είχαμε σχεδιάσει” (2017), Μικρές περιπλανήσεις στις ρωγμές του χρόνου(2019). “Η Έξοδος των Θρακών”
