Προσφορά απ’ την Εβρίτισσα ζωγράφο Άννα Δημάκη πίνακα για τη Γενοκτονία Αρμενίων, στην Αρμενική Κοινότητα Θεσσαλονίκης

Με επίκεντρο τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης και τη σύνδεση των λαών, πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη η εκδήλωση «Διαδρομή Μνήμης: Αρμενία & Πόντος», συγκεντρώνοντας εκπροσώπους της αυτοδιοίκησης, φορείς και πολίτες.

Στο πλαίσιο της διοργάνωσης, ξεχώρισε η προσφορά ενός εικαστικού έργου από την Εβρίτισσα καλλιτέχνιδα Άννα Δημάκη προς την αρμενική κοινότητα της πόλης. Το έργο, αφιερωμένο στην Αρμενική Γενοκτονία, λειτουργεί ως ένας ισχυρός συμβολικός φορέας μνήμης και στοχασμού, προσεγγίζοντας το ιστορικό τραύμα μέσα από μια ευαίσθητη και πολυεπίπεδη εικαστική αφήγηση.
Η Άννα Δημάκη είναι εικαστικός, έχει γεννηθεί, και μεγάλωσε στον Δορίσκο Φερών και είναι πλέον κάτοικος Θεσσαλονίκης.
Η κ.Δημάκη, με συνεχή παρουσία στον χώρο της τέχνης και συμμετοχές σε εκθέσεις εντός και εκτός Ελλάδας, εστιάζει στη θεματική της μνήμης, της ανθρώπινης εμπειρίας και της συλλογικής ταυτότητας. Στο συγκεκριμένο έργο, επιλέγει να αποδώσει όχι τη σκληρότητα της ιστορίας με ρεαλιστικούς όρους, αλλά την εσωτερική της διάσταση, αναδεικνύοντας τον πόνο, τον ξεριζωμό και την αντοχή μέσα στον χρόνο.
Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου, τοποθετήθηκαν ο Αντιπεριφερειάρχης Μητροπολιτικής Ενότητας Θεσσαλονίκης Κωνσταντίνος Γιουτίκας, η Αντιδήμαρχος Αθλητισμού Θεσσαλονίκης Κυριακή Γιαννακίδου, η Πρόεδρος της Ένωσης Αρμενίων Αθλητών Θεσσαλονίκης Πέπη Ανσουριάν, ο Πρόεδρος του σωματείου «ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΟΥΜΕΛΑ» Γεώργιος Τανιμανίδης και ο υπεύθυνος της διαδρομής Βασίλειος Γιοσμάς, υπογραμμίζοντας τη σημασία τέτοιων πρωτοβουλιών για τη διατήρηση της ιστορικής συνείδησης.
Η δωρεά του έργου δεν αποτελεί μόνο μια καλλιτεχνική πράξη, αλλά μια πράξη μνήμης και ευθύνης. Μέσα από την τέχνη, η ιστορία αποκτά φωνή και παραμένει ζωντανή, μεταφέροντας το μήνυμα στις επόμενες γενιές με τρόπο ουσιαστικό και διαχρονικό.
Σε μια εκδήλωση όπου ο αθλητισμός λειτούργησε ως γέφυρα μεταξύ πολιτισμών και ιστορικών βιωμάτων, η εικαστική παρέμβαση της Άννας Δημάκη ανέδειξε τη δύναμη της τέχνης να διατηρεί άσβεστη τη μνήμη.
Γιατί η μνήμη, όταν εκφράζεται μέσα από την τέχνη, δεν ξεθωριάζει — μεταμορφώνεται σε διαρκή παρουσία.